|
Maciej PłażyńskiTrzy pytania do ...Maciej Płażyński Były marszałek sejmu, współzałożyciel Platformy Obywatelskiej z której odszedł w roku ubiegłym, poseł niezależny Szczecin i region należał niegdyś do najbogatszych, dziś jest w końcówce kraju. Czy patrząc z zewnątrz widać błędy, które popełniają miejscowi włodarze ? Niewątpliwie w ocenie zewnętrznej Szczecin nie ma w ostatnich latach dobrej passy. Nie jest to ten ośrodek, o którym mówi się tak dobrze, jak o Poznaniu czy Wrocławiu, jako o lokomotywach rozkwitu gospodarczego. To, że Szczecin nie wykorzystuje swojej szansy, jest prawdopodobnie związane z włodarzami miasta. Z drugiej strony, co obiektywnie trzeba przyznać, odległość do centrum Polski powoduje niedostrzeganie tego miasta z Warszawy. Za dwa miesiące z ogonkiem Polska znajdzie się obrębie działania Unii Europejskiej. Czy to coś może zmienić dla Szczecina ? Na pewno znajdzie się, ale w obrębie wielkiego Berlina, choć tego wpływu długo jeszcze Szczecin pozytywnie nie odczuje. Powiem więcej - ja bym przestrzegał przed nadmiernym optymizmem, że po wejściu do Unii coś się pozytywnie zmieni. Sądzę, że pierwsze lata, szczególnie przy nieprzygotowaniu strukturalnym i instytucjonalnym Polski będziemy mieli kłopoty. Kampania na rzecz Unii Europejskiej była zbyt optymistyczna, to teraz nastąpi za to płacenie rachunków. Gdańsk to dla wielu szczecinian wzorzec, że jednak można sobie radzić. Każdyy u siebie narzeka, w Gdańsku również, choć może kłopoty mamy nieco mniejsze. Bezrobocie na Pomorzu nam wzrosło i jest obecnie powyżej średniej. W samym tylko Trójmieście jest nieco niższe, ale podobnie jest w szczecinie i regionie. Mamy problem z inwestycjami i podobne z przemysłem stoczniowym. Powiem więcej - sytuacja stoczni Gdyńskiej i Gdańskiej niestety zaczyna coraz bardziej przypominać problemy, które miała kiedyś stara stocznia w Szczecinie. Szczecinianie nie mają więc czego gdańszczanom zazdrościć. Bez systemowych rozwiązań w skali całego kraju i Salomon z próżnego nie naleje. Jeśli jednak mówimy o stoczni, to nalezy stwierdzić, że w Polsce, w która dokonuje się dopiero transformacja i która nie jest silna kapitałowo, powinna już dawno być prowadzona polityka sektorowa. Jest ona oczywiście mocno ograniczona ze względu na ograniczenia Unii Europejskiej, ale przez 14 lat tej szansy nie wykorzystywaliśmy. Przemysł stoczniowy na całym świecie jest przemysłem z silną interwencją państwa. Jeśli Polska chciałaby od tego odejść, skaże ten przemysł na upadek. Jestem za wolnym rynkiem, ale trzeba ten rynek sprowadzać do realiów polskich, a nie ślepego naśladownictwa wzorów zewnętrznych. Rozmawiał: Marek Rudnicki Czy jest sposób na gospodarkę, by ją rozruszać. Nie ma cudownej recepty, która spowodowałaby, ze za miesiac będzie po problemach gospodarczych. Zastanawiajac się, co jest główną bolączką życia w Polsce, społęcznego który przekłada się na gospodarzce, to jest problem rynku pracy i bezrobocie, które ma kolosalne skutki finansowe dla całych finansów publicznych jak się mówi o naprawie finansów publicznych trzeba patrzec na wydatki związane z szeroko pojętymi świadczeniami socjalnymi, bo taki jest rynek pracy. Mnie w tych dyskusjach na temat reformy podatkowej, temat porządkowania gospodarki brakkuje jednak, tego żeby punktem wyjścia byął kwestia miejsc pracy. Niewatpliwie barierą w tworzeniu tych miejsc nie ejst podatek dochodowy, w zwiazku z czym dyskusja po podatku liniowym jest dyskusją o końcówce, faktyczną barierą sa koszty pracy. czyli narzuty na pracę czyli głównie ZUS. bardziej mi się podoba to, co proponuje Instytut Smissa, nie mówię dokładnie o tym ale same spojrzenie, obniżyc narzuty na wynagrodzenia przez to zachęcić do zatrudniania żebt pracodawca szukajac racjonalizacji zatrudnienia nie zaczałod zwalniania ludzi. To ma przełożenie na sytuację gospodaczą i finansową państwa. W planach hausnera wdrażanie oszczędnosci dotkną najbardziej ostro tych którzy ita k już dziś mają kolosalne trudności z pzrezyciem. Obiżyć ZUS, zastanowic sie jak przy tych samych dochodach budzetu maństwa Szykac rozwiązań to główne obicążenie nie było obciążeniem kosztów pracy. jak reformę nie zaczynac od podatków dochodowych, tylko odszuklania źródeł w innych miejscach. |
|
